طهمورث غلامی مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC بیان رخداد انقلاب های اجتماعی زمانی اتفاق می افتد که معترضان به وضع و ساختارهای موجود در ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی، نظامی، فرهنگی موفق می شوند که آن وضعیت را کاملاً به هم بریزند و زمینه را برای شکل گیری و ظهور یک ساختار جدید فراهم سازند. در ساختار جدید در حال ظهور پس از وقوع انقلاب انتظار این است که ساختارهای منسجم و مکمل همدیگر شکل بگیرند، هر چند با دور شدن از انقلاب به لحاظ زمانی احتمال انحراف و یا پیدایش ساختارهایی وجود دارد که الزاماً به موازات همدیگر عمل نمی کنند. بر مبنای این گزاره های نظری باید گفت که تحولات موسوم به بیداری اسلامی را در مصر نمی توان انقلاب نامید و آغاز از بین بردن ساختارهای سابق و زمینه ساز ساختارهای یکدست و منسجم در عرصه ی اجتماعی دانست. زیرا ساختارهای سابق با محوریت نظامیان کماکان
