January 24, 2022 – 10:39 am | Comments Off on قدرت نرم و قدرت فرهنگی چین در جهان

دکتر گلناز سعیدی
عضو هیأت  علمی دانشگاه
مرکز بین المللی مطالعات صلح-  IPSC

چکیده
درسده بیست و یکم شاهد چهره های جدیدی از قدرت هستیم که حکومت ها برای ارتقاء جایگاه جهانی، منطقه ای و حتی داخلی خود …

ادامه مطلب »
گفتگو

مقالات

خاورمیانه

مقالات تحقیقی و تحلیلی در حوزه خاورمیانه

خلیج فارس

مقالات تحقیقی و تحلیلی در حوزه خلیج فارس

آسیای میانه

مقالات تحقیقی و تحلیلی در حوزه آسیای میانه

صفحه نخست » آسیای میانه, مقالات, مقالات تحلیلی

مشکل منطقه ای افغانستان و دام راه حل فرامنطقه ای

نگارش در July 22, 2010 – 12:09 am
Share

مشکل منطقه ای افغانستان و دام راه حل فرامنطقه ای

 

عطا بهرامی

مرکز بین المللی مطالعات صلح IPSC
www.peace-ipsc.org


انگلیس باز هم تلاش می کند خود را به عنوان محور در حل مشکل افغانستان و بن بستی که نیروهای خارجی در آن گرفتار شده اند شناسانده و جایگاه خود را در منطقه ارتقا دهد. ویلیام هیگ وزیر خارجه انگلیس در گزارش خود به پارلمان که روز چهارشنبه 21 ژوئیه ایراد شد هدف نیروهای انگلیس و به طور کلی ائتلاف را اینگونه بیان داشت که، هدف اصلی ما از ادامه حضور در افغانستان این است که دولت این کشور بتواند بر امور امنیتی مسلط شده و مانع بازگشت القاعده به افغانستان شود و هنگامی که این امر محقق شد نیروهای رزمی ما تا پنج سال آینده خاک افغانستان را ترک خواهند کرد.

مشکلی که هم اکنون وجود دارد این است که آمریکایی ها و انگلیسی ها هر یک خود را به عنوان دارای راه حل نهایی معرفی کنند. آمریکایی ها با انتخاب دیوید پترائوس به دنبال افزایش هر چه بیشتر نیروها بوده و انگلیسی ها از موضوعی به نام طالبان میانه رو صحبت می کنند. واقعیت این است که وجود داشتن طالبان میانه رو به عنوان یک واقعیت خارجی به هیچ وجه با نشانه هایی که هر روزه می توان در افغانستان شاهد بود سنخیت ندارد. راه حل افزایش نیروها نیز سومین بار است که به طور جدی در دستور کار مقامات آمریکایی قرار می گیرد. آنها در جنگ ویتنام این طرح را به طور جدی پیگیری کردند و تعداد سربازان خارجی و نیروهای آمریکایی را تا 1 میلیون و200 هزار نفر نیز افزایش دادند. این وضعیت به شکلی بود که لجستیک نیروها را نیز با مشکل مواجه کرده بود و در نهایت نیز به سرانجامی نرسید.

دومین دور تکیه بر افزایش تعداد نیروها در عراق روی داد که تاکنون تاثیر چشمگیری بر کاهش ناامنی ها نداشته است و عراق همچنان در آتش درگیری های بی پایان می سوزد. در چنین شرایطی بعد از افزایش شدید تلفات نیروهای ائتلاف راه حل افزایش نیروها مورد توجه قرار گرفته است. اگر ناکامی اتحاد شوروی را نیز به سیاهه فوق بیافزاییم و البته با تکیه بر بیگانه ستیزی خاص افغان ها آنگاه با تردید بیشتری به آینده نیروهای خارجی در افغانستان خواهیم نگریست. بنابراین طرح یک موضوع شکست خورده خطای استراتژیک است.

وزیر خارجه انگلیس تاکید داشت که کنفرانس افغانستان نقشه راهی برای ایجاد نهادهای موثر در افغانستان است. در طی نه سالی که از اشغال افغانستان می گذرد برای بار نخست نیست که راه حل ها منطقی بر روی کاغذ و عملکردهای غیرواقع بینانه در عمل پیاده می شود. افزایش 400 برابری تولید مواد مخدر باعث شده است زمینه های استقرار نهادهای موثر از بین برود و ناگفته پیداست که وجود باندهایی که با تولید مواد مخدر برای فروش آن شکل می گیرد بزرگترین چالش بر سر راه استقرار امنیت پایدار و همچنین مانعی بزرگ در برابر نهادسازی است. کمک موثر دیگری نیز از طرف کشورهای خارجی که در افغانستان نیرو دارند انجام نشده است.

چرا باید فکر کنیم کاری که در طی نه سال با روش های کنونی هیچ قسمتی از آن انجام نشده است در طی پنج سال آینده با تکیه بر همان روش ها به سرانجام برسد. کشورهای منطقه و همسایگان افغانستان بیش از دیگران از وضعیت افغانستان آسیب می بینند و بیش از دیگران طرفدار عادی شدن شرایط این کشور هستند. نهادسازی و کمک به شکل گیری اقتصاد بومی که زمینه های وجودی طالبان را از بین می برد بزرگترین راه حل ها برای شرایط فعلی این کشور است. بنابراین با خروج نیروهای خارجی و تشکیل کارگروهی متشکل از همسایگان این کشور و همچنین کشورهایی که می توانند کمک های واقعی در اختیار افغانستان قرار دهند بهترین راه حل برای ایجاد ثبات در این کشور است. البته ناگفته پیدا است که باید دولتی مردمی و مبتنی بر رای تمام افغان ها و بدون دخالت خارجی تشکیل شود تا بتواند با استفاده از کمک جهانی و به خصوص کشورهای همسایه بر مشکلات غلبه کرده و آرامش را هم به این کشور و هم به منطقه باز گرداند.

اگر در اجلاس سازمان ناتو در لیسبون پرتغال سران عضو با موضوع واقع بینانه برخورد کرده و زمینه های خروج نیروهای خارجی را فراهم کنند می توان امیدوار بود اوضاع به سامان شود؛ در غیر اینصورت باید باز هم منتظر افزایش تلفات انسانی باشیم. وضعیت نیروهای خارجی نیز بهتر از مردم افغانستان نخواهد بود و آنها چنانکه هم اکنون شاهدیم هر روز تلفات بیشتری را متحمل می شوند. هیلاری کلینتون و دیوید کامرون به گونه ای سخن گفتند که زمینه برای باقی ماندن نیروهایشان پس از 2014 که وعده داده شد از این کشور خارج می شوند باقی بماند؛ اما فرار از راهکار منطقه ای برای حل بحران و تکیه بر نیروهای نظامی نشان داده است که به بهبود اوضاع کمک نمی کند و در چنین شرایطی بسیاری از کارشناسان به این نتیجه می رسند که شاید هدف از گفتن این سخنان سرگرم کردن افکار عمومی به بحثی است که افزایش شدید تلفات نظامیان را از کانون توجهات دور نماید اما باید پرسید که روند افزایش تلفات نیروهای خارجی همچنان ادامه یافت مقامات دو کشور چه تدبیری خواهند اندیشید؟

Share