محمدحسن سنگتراش پژوهشگر راهبردی دفاعی و روابط بین‌الملل مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC چکیده این مقاله استدلال می‌کند که جنگ منطقه‌ای سال ۲۰۲۶ میان ایران، آمریکا و اسرائیل را نمی‌توان صرفاً با معیار برتری نظامی متعارف یا نتیجه عملیات در میدان‌های نبرد ارزیابی کرد. گسترش دامنه منازعه، آسیب‌پذیری مسیرهای انرژی و تجارت دریایی، فعال‌شدن جبهه‌های متعدد و افزایش هزینه‌های نظامی و اقتصادی برای طرف مقابل، شرایطی پدید آورد که از منظر نگارنده به افزایش تاب‌آوری راهبردی ایران و ارتقای قدرت چانه‌زنی آن کمک کرد. مفهوم «نظم نامتقارن» در این مقاله برای توضیح سازوکاری به کار می‌رود که طی آن بازیگران دارای منابع مادی محدودتر، با اتکا به سازمان، هویت، شبکه‌های سیاسی و اجتماعی و جغرافیای راهبردی، به ظرفیت اثرگذاری فراتر از توان متعارف خود دست می‌یابند. بااین‌حال، توان تحمیل هزینه با پیروزی نهایی یا ایجاد نظم پایدار یکسان نیست. مقاله با بررسی تطبیقی لبنان، یمن، عراق و فلسطین، این
