دکتر گلناز سعیدی پژوهشگر ارشد روابط بین الملل چکیده در ماه‌های اخیر، به‌ویژه پس از تحولات نظامی و سیاسی سال ۲۰۲۶، بخشی از ادبیات تحلیلی اندیشکده‌های غربی درباره ایران دستخوش تغییراتی قابل‌توجه شده است. در حالی که در شماری از ارزیابی‌های پیشین، بر ضعف ساختاری ایران، فرسایش ظرفیت‌های نظامی، فشار اقتصادی و احتمال بی‌ثباتی یا فروپاشی سیاسی تأکید می‌شد، برخی تحلیل‌های جدیدتر به محدودیت‌های قدرت نظامی آمریکا و متحدانش، ظرفیت بازدارندگی نامتقارن ایران، اهمیت جغرافیای راهبردی کشور و تداوم انسجام نهادی آن توجه بیشتری نشان می‌دهند. این تغییر به معنای کنار گذاشته‌شدن کامل روایت ضعف ایران نیست؛ بلکه نشان‌دهنده شکل‌گیری نوعی ارزیابی چندوجهی است که در آن، آسیب‌پذیری‌های ایران در کنار توانایی‌های آن برای مقاومت، پاسخ‌گویی و اثرگذاری بر معادلات منطقه‌ای بررسی می‌شود. این مقاله با تمرکز بر آثار منتشرشده در شورای روابط خارجی آمریکا، چتم‌هاوس، شورای اروپایی روابط خارجی و مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک، روند تحول این
