آبان ۴, ۱۳۹۹ – ۷:۱۳ ق.ظ |

 تحلیل گر ارشد مسائل حوزه افپاک 
مرکز مطالعات بین المللی صلح –ipsc

مولفه « تداوم و تغییر» به مانند بسیاری از کشورهای دیگر در سیاست خارجی پاکستان نیز موضوعیت دارد. براین اساس با توجه تعریف پاکستان از …

ادامه مطلب »
گفتگو

مقالات

خاورمیانه

مقالات تحقیقی و تحلیلی در حوزه خاورمیانه

خلیج فارس

مقالات تحقیقی و تحلیلی در حوزه خلیج فارس

آسیای میانه

مقالات تحقیقی و تحلیلی در حوزه آسیای میانه

صفحه نخست » خاورمیانه, مقالات, مقالات تحلیلی

معادله ثبات یا تغییر در مصر

نگارش در شهریور ۱۲, ۱۳۸۹ – ۹:۳۸ ق.ظ
معادله ثبات یا تغییر در مصر
Share

 

علی رمضانی بونش

مرکز بین المللی مطالعات صلح IPSC
www.peace-ipsc.org


مجمع ملی برای تغییربه ریاست محمد البرادعی تحول خواه 7 موضوع ,پیش  شرط و تضمین های مطلوب برای برگزاری انتخابات سالم و بی طرفانه در مصر را اعلام کرد این هفت پیش شرط  شامل پایان حالت فوق العاده ، دادن اختیارات کامل به دادگستری مصر برای نظارت کامل بر انتخابات، نظارت سازمان های جامعه مدنی داخلی و خارجی بر انتخابات، فراهم شدن فرصت های برابر در رسانه ها برای همه نامزدها به خصوص نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری، دادن اجازه رای به مصری های مقیم خارج، برگزاری انتخابات با تکیه بر شماره ملی افراد، تضمین حق نامزدی بدون محدودیت و قید و بند در انتخابات ریاست جمهوری و محدود بودن دوره ریاست جمهوری هر فرد به دو دوره متوالی است. پیش شرط هایی که به نظر میرسد البرادعی و جنبش تغییر در مصر را برآن داشته است تا از یک سو توپ را در زمین حزب حاکم و مبارک انداخته واز سوی دیگر با تاکید بر موانع حضور در انتخابات ریاست جمهوری و وجود فضای سیاسی بسته در این کشور بر میزان فشار های داخلی وخارجی بر اقتدارگرایان مصری بیفزاید.

در واقع از زمانی که درسال گذشته زمزمه هایی برای شرکت البرادعی در انتخابات ریاست جمهوری مصر بوجود آمد حزب دمکرات ملی حاکم به رهبری مبارک کوشید تا با مدیریت بحران فضا رابر احزاب مخالف تنگ تر کند. دراین بین افزایش مخالف ها درمصر  با روند موروثی شدن قدرت  وروی کار آمدن جمال مبارک به جای پدر همزمان با  استقبال بیشتر از البرادعی و طرح تغییر در مصر اینک حزب حاکم مصر را در شرایط دشواری قرار داده است. شرایطی که به نظر میرسد از یک سو اختلافات پنهانی را در حزب حاکم بر سر مساله آینده ریاست جمهوری , نگاه به جمال مبارک و نوع  رفتار با مخالفان را بیشتر کرده است واز سوی دیگر  متحدان عرب منطقه ای و  پادشاهان و رئیس جمهور های  اقتدارگرای عربی در کنار  واشنگتن را از آینده روند تحول در مصر نگران ساخته است .در این شرایط   حزب ملی حاکم در مصر اخیرا حسنی مبارک رئیس جمهور بیمار وناتوان کنونی مصر را رسما به عنوان نامزد خود در انتخابات آینده ریاست جمهوری در این کشور(در سال2011) معرفی کرد. تصمیمی که اکنون فقط منتظر تصمیم خود رئیس جمهور است.در این بین این تصمیم حزب حاکم از یک سو می تواند به نتیجه بخش بودن فشار های روبه فزاینده مخالفان و طرفداران تغییر تلقی شود که حزب حاکم را ناگریز به کنار گذاشتن جمال مبارک از نامزدی ریاست جمهوری  کرده است واز سوی دیگر این رویکرد حزب حاکم  میتواند به مثابه گرفتن بهانه از دست مخالفان در شرایط فعلی وکاهش فشار بر دولت و باز بودن فضا برای تغییر این رویکرد  در پس از انتخابات چند ماه آینده مجلس باشد .در این راستا به نظر می رسد حزب حاکم بر آن است تا با توجه به عواملی همچون میزان حمایت های داخلی وخارجی از البرادعی و جنبش تغییر و رویکرد آنها نسبت به انتخابات مجلس,پتانسل های  فزاینده یا کاهنده مخالفت ها با جمال مبارک در سطوح خارجی وداخلی و درون حزب نسبت به تغییر نامزد حزب حاکم در انتخابات ریاست جمهوری مصر و برگزیدن  یکی از سه گزینه حسنی مبارک ,جمال مبارک ویا گزینه مهم تر عمر سلیمان  اقدام کند .

در واقع در تقابل دو گزینه ثبات یا تغییر در مصر جبهه تغییر در چند ماه گذشته با افزایش یارگیری از احزاب مخالف اقتدارگرایان حزب دمکرات ملی حاکم شامل  قبطی ها ,اخوان المسلمین, الغد، الکفایه، حق‌طلبان و حزب تازه تاسیس الکرامه و… می کوشد تا از یک سو برتوان خود افزوده وبا در نظر داشت اقداماتی نظیر  کمپین یک میلیون امضا ,فعالیت گسترده اینترنتی وبرگزاری تظاهرات و در نظرداشتن اقداماتی همانند نافرمانی مدنی وتحریم انتخابات مجلس بر قدرت خود در سطح داخلی و خارجی افزوده و در صورت عدم تمایل دولت به انجام پیش شرط های مورد نظر مجمع ملی برای تغییر به تحریم انتخابات ریاست جمهوری بیندیشد.در این بین باید به یاد داشت که جنبش تغییر  با متغییر های  منطقه ای و خارجی نیز روبرو ست و متغیر ی همچون هراس از آینده تحولات سیاسی مصربیش از همه تل آویو ,ریاض و واشنگتن را نگران کرده است .در این راستا باید به یاد داشت باتوجه به تاثیر گذاری اصلی هر گونه تحول سیاسی در مصر بر سایر کشور های اقتدارگرای عرب منطقه آنان بی شک خواستار حفظ نظام موجود در مصر هستند بویژه اینکه باز شدن فضای سیاسی مصر میتواند  در حکم دومینویی برای رشد تحول خواهی در جهان عرب باشد .علاوه بر این نگرانی مقامات واشنگتن از آینده باز شدن فضای سیاسی در مصر و احتمال افزایش قدرت گرو هایی نظیر اخوان المسلمین ,نوع روابط آینده مسلملنان با قبطی ها ,چگونگی تاثیر پذیری سایر کشور های عربی از تحولات مصر ,ترس از نوع نگرش دولت برامده از تغییر به اسرائیل ,روند صلح  و سیاست های امریکا در خاور میانه همه وهمه  واشنگتن را بر آن داشته تا در کنار رصد دقیق اوضاع مصر  و با وجود برخی اختلافات درباره نگاه به جنبش تغییر در عین شعار تغییر دولت  اوباما  بیش  از آنکه به گزینه ی تغییر و دمکراسی در مصر نظر داشته باشد به ثبات یا تغییر حداقلی در قالب نظام موجود بیاندیشد تغییری که میتواند عمر سلیمان رئیس پرقدرت اطلاعات مصر را  برای  دوران پسامبارک در نظر داشته باشد و یا اینکه به باز شدن بیشتر فضا برای مخالفان بیانجامد.

Share