دکتر گلناز سعیدی استاد دانشگاه و پژوهشگر ارشد روابط بین الملل مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC مقدمه مهاجرت یکی از پدیدههای ساختاری جهان معاصر است که آثار عمیق اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بر کشورهای مبدأ و مقصد برجای میگذارد (Castles, de Haas, & Miller, 2014). در عصر جهانیشدن و گسترش اقتصاد دانشبنیان، جابهجایی نیروی انسانی متخصص به یکی از عوامل تعیینکننده در شکلگیری مزیتهای رقابتی کشورها تبدیل شده است. کشورهایی که قادر به جذب و بهرهگیری مؤثر از سرمایه انسانی مهاجر هستند، معمولاً از رشد اقتصادی پایدارتر، نوآوری فناورانه گستردهتر و جایگاه بالاتری در نظام اقتصادی بینالملل برخوردار میشوند. در مقابل، کشورهای مبدأ نیز بسته به نوع سیاستگذاری خود، ممکن است مهاجرت را بهعنوان تهدیدی برای توسعه یا فرصتی برای تقویت پیوندهای اقتصادی و علمی فراملی تجربه کنند. در این میان، مهاجرت ایرانیان به ایالات متحده آمریکا بهدلیل سطح بالای سرمایه انسانی، تحصیلات دانشگاهی و مهارتهای تخصصی، از
