دکتر گلناز سعیدی پژوهشگر ارشد روابط بین الملل مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC فصل اول: ۱-۱- مقدمه روابط فرهنگی میان ایران و اندونزی در دهه اخیر به یکی از عرصههایی تبدیل شده است که ظرفیت بسیار زیادی برای تقویت تعاملات نرم و هویتی دو کشور ارائه میدهد. این روابط، نه فقط از منظر تبادلات دیپلماتیک یا اقتصادی، بلکه به عنوان ابزاری راهبردی برای نفوذ فرهنگی، ترویج ارزشهای اسلامی مشترک و گسترش شناخت متقابل در سطح مردمبهمردم اهمیت فزایندهای یافتهاند. اندونزی، بهعنوان پرجمعیتترین کشور مسلمان جهان، و ایران با پیشینه تمدنی و معنوی وسیع، فرصتهای زیادی برای پیوند فرهنگی دارند که میتواند به ابزاری مؤثر در سیاست خارجی «نرم» تبدیل شود در سالهای اخیر، مقامات اندونزیایی بارها بر اهمیت «تعامل مردم با مردم» بهعنوان محور اصلی توسعه همکاری ایران و اندونزی تأکید کردهاند. به گفته سفیر اندونزی در تهران، پیوند تاریخی و مردمی میان دو ملت پایهای محکم برای